رفت و من و تنها گذاشت با کوله بار خستگی

گم شدم و تنها شدم تو کوره راه زندگی

رفت و نگاهی ام نکرد به این مسافر غریب

که بعد اون چی می کشه از این همه درد و فریب

رفت و نگاهمو ندید که غرق بارون و غمه

از این همه درد و فریب هر چی بگم بازم کمه

رفت و بازم تنها شدم با با خاطرات بچگیم

با یک بغل شعر و غزل که گم شده تو زندگیم

رفت و کتاب عشقمون زبر غبار روزگار

از یاد اون رفت و حالا منم اسیر و بی قرار

رفت و کبوترای عشق واسش بهونه می گیرن

گلای باغ زندگیم از غم هجرش می میرن

رفت و نگفت که کی میاد . نگفت به یادم می مونه

اما دل ساده من باز اونو عاشق می دونه  

من راز نگاهت را از آئینه پرسیدم

چشمان نجیبت را از دور پرستیدم

باران شدم و چون اشک بر عشق تو باریدم

من شمع وجودم را به مهر تو بخشیدم

مثل گل نیلوفر چشم تو بهاری شد

از پیش دلم آرام رفتی و نفهمیدم

مرز دل و چشم تو از شهر افق پیداست

من سرخی گلها را در خنده تو دیدم

در شهر اقاقیها تو پاک ترین عشقی

من راز شکفتن را از باغ دلت چیدم

لبخند زدی آرام بر گونه نمناکم

من با گل لبخندت بر حادثه خندیدم

ای کاش دو چشم تو سرفصل افق ها بود

آن وقت تو را هر صبح از پنجره می دیدیم

وقتی گل آرامش در باغ دلم روئید

گلبرگ وجودم را بر عشق تو پیچیدم

خورشید شدی رفتی تا اوج شکوفایی

من از عطش عشقت بر آئینه تابیدم

تا میروی از اینجا دل خسته و طوفانیست

رفتی و دگر باره از کوچ تو رنجیدم ......

شبی از شدت یک تنهایی نمناک و بارانی

تو را با لحجه گل های نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ  آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای

در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گل هایی که در تنهایی ام رویید

با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت ..........

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب

ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی ؟

نمی دانم چرا ؟ شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمدانم کجا . تا کی . برای چه

ولی رفتی و بعد از رفتنت

باران چه معصومانه  می بارید

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجیشکی که هر روز از کنار پنجره

با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو

تمام هستی ام از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو

هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را

با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته چشمان زیبای توام

برگرد..... !

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و  تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام زیبا گفت :

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو

در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست

و من در اوج پائیزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم عادت پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت

دعا کردم ...... !!!

ای کاش در چشمهایت . تردید را دیده بودم

یا از همان روز اول . از عشق ترسیده بودم

ای کاش آن شب که رفتم از آسمان گل بچینم

جای گل رز برایت . پروانگی چیده بودم

گل را به دست تو دادم . حتی نگاهم نکردی

آن شب نمی دانی اما . تا صبح لرزیده بودم

آن شب تو با خود نگفتی . که بر سر من چه آمد

با خود نگفتی ز دستت . من باز رنجیده بودم ؟

انگار پی برده بودی . دیوانه ات گشته ام من

تو عاشق من نبودی و دیر فهمیده بودم

از آن شب سرد پائیز که چشم من به تو افتاد

گفتم که ای کاش شبها . نخوابیده بودم

از کوچه که می گذشتیم . حتی نگاهم نکردی

چشمت پی دیگری بود . این را نفهمیده بودم

آن شب من و اشک و مهتاب . تا صبح با هم نشستیم

ای کاش یک خواب بد بود . چیزی که من دیده بودم 

تو اهل آن دوردستی . من یک اسیر زمینی

عشق زمین و افق را . ای کاش سنجیده بودم

بی تو چه شبها که تا صبح در حسرت با تو بودن

اندوه ویرانیت را . تنها پرستیده بودم

وقتی صدا کردی از دور . با عشوه ای مادرت را

آن لحجه نقره ای را . ای کاش نشنیده بودم

انگار تقصیر من بود . حق با تو و آسمان است

وقتی که تو می گذشتی . از دور خندیده بودم

اما به پروانه سوگند . تنها گناهم همین است

جای تو بودم اگر من . صد بار بخشیده بودم

باید برایت دعا کرد . آباد باشی و سرسبز

ای کاش هرگز نبینی . چیزی که من دیده بودم

اندوه و بی اعتنائی . چه یادگار عجیبی است

اما چه شبها که آن را . از عشق بوسیده بودم

حالا بدان تو که رفتی . در حسرت بازگشت

یک آسمان اشک آن شب . در کوچه پاشیده بودم

هرگز پشیمان نگشتم . از انتخاب تو هرگز

رفتی که شاید بدانم . بیهوده رنجیده بودم

حالا تو را به شقایق . دیگر بیا . کوچ کافیست

جای تو بودم اگر من . این بار بخشیده بودم !!!

دوست داشتن به 21 زبان دنیا

01) English : I Love You

02) Persian : To ra doost daram

03) Italian : Ti amo

04) German : Ich liebe Dich

05) Turkish : Seni Seviyurum

06) French : Je t'aime

07) Greek : S'ayapo

08) Spanish : Te quiero

09) Hindi : Mai tumase pyre karati hun

10) Arabic : Ana Behibak

11) Iranian : Man doosat daram

12) Japanese : Kimi o ai shiteru

13) Yugoslavian : Ya te volim

14) Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida

15) Russian : Ya vas liubliu

16) Romanian : Te iu besc

17) Vietnamese : Em ye^ Ha eh bak

18) Syrian/lebanese : Bhebbek

19) Swiss-German : Ch'ha di ga"rn

20) Swedish : Jag a"Iskar dig

21) Africans : Ek het jou li ...

دوست دارم....

الان خیلی خستم.......چرا الان داری میری؟؟؟؟؟؟

چرا الان تنهام گذاشتی؟؟؟

دلم میخواد الان بغلم کنی....!! کاش میدونستی.....!!

کاش میدونستی واقعاْ الان دلم میخواست کنارت باشم.....!!

دست تو دستام . چشمم تو چشمات...

اما تو همین الان باید میرفتی...؟ اونم چی...؟

معلوم نباشه کی میایی ؟

منم که نمی تونم بیام پیشت.......!!

کاش اینطوری نمی شد.....!! کاش میفهمیدی منو

کاش نمیرفتی........!

دارد از زمین و آسمان بهار می بارد . این واژه بهار ناخوداگاه مرا به یاد تو می اندازد

دارم به تو فکر می کنم . تمام ثانیه ها طعم باران می گیرند و من ...... و من هنوز در

حسرت در کنار تو بودن هستم . در لحظه زیبای سال تحویل...... !

دارد سال تحویل می شود . روزگارت مبارک عزیزم !

در فرهنگ واژه های من بهار یعنی : در کنار تو بودن تا همیشه دنیا(حتی اگر در سرمای

زمستان هم کنارم باشی آن لحظه بهاری ترین لحظه زندگی من است) . راستی بهار کی

می آید ؟ دوست دارم در ابتدای سال ۱۳۸۷ از تو تشکر کنم .

متشکرم که در تمام این روزها . ماهها . سالها بدون هیچ توقعی به من اجازه دادی

عاشقانه دوستت داشته باشم . متشکرم که در تمام مراحل زندگی بهانه های بچه گانه ام

را تحمل کردی . متشکرم که هر ۱۰۰۰۰ مرتبه ای که به تو اس ام اس زدم در جواب

فقط گفتی دوستت دارم . متشکرم که حرفهای تندم را با مهربانی پاسخ دادی .

متشکرم که در دنیا مرا با نام بهار آشنا کردی . متشکرم که صادقانه به من می گویی:

دوستت دارم و ۱۰۰۰۰ بار متشکرم .

از همین جا از این فاصله که بین مان است می خواهم آرزوهای سال جدیدم را برایت

بنویسم و تو آنها را بخوانی (دارم در ذهنم مجسم می کنم که داری نوشته هایم را

میخوانی) چه قدر زیبا تر می شوی ! زیبا  باوقار. ببین....! دلم برات تنگ شده

آرزوی اولم : در یکی از همین روزا بیای به دیدنم  .

آرزوی دومم : دلم میخواد تو این سال جدید از همیشه بیشتر دوستم داشته باشی

تو با من خیلی مهربونی اما من احتیاج دارم که خیلی خیلی دوستم داشته باشی .

آرزوی سومم : امیدوارم یک معجزه رخ بده و من مورد اعتمادترین موجود زندگی ات شوم

نمی دانم چرا اما دوست دارم فقط و فقط به من اعتماد کامل داشته باشی .

آرزوی چهارمم : آرزو دارم همه مشکلاتمون حل بشه و من و تو مال هم بشیم .

هیچ کدوم از آرزو های قبلیم باعث نمی شن که مطلب اصلی رو فراموش کنم

ببین عیدی من یادت نره !! من بزرگترین و ارزشمندترین هدیه دنیا رو می خوام

می خوام همیشه کنارم بمونی . (یادت نره ) !

نمی دونم چرا چرا دلم می خواد خودمو برات لوس کنم . به نظرت چرا ؟

پس دیگه دوست ندارم .......  (دارم خودمو لوس می کنم)

اما.......... دوست دارم ۱۰۰۰۰ بار دوست دارم گل همیشه بهارم

عیدت مبارک !

                                                   عید همگی مبارک

می شود عاشق بود می شود صادق بود مثل یک فصل بهار مثل یک عابر ناب می شود به نگاه دل خوش بود می شود در گذر فاصله ها یه کمی منصف بود آری می شود عاشق بود

باید آهسته نوشت . با دل خسته نوشت

با لب بسته نوشت . گرم و پر رنگ نوشت

روی هر سنگ نوشت . تا بدانند همه

تا بخندند همه . که اگر عشق نباشد دل نیست......

** « روز عشق مبارک »**

                                                          من و تنهایی و تو

من و تنهایی و این دست نیاز

هر سه رفیقیم باهم

مهرمان تا به ابد پابرجاست

**«روز عشق مبارک»**

گریه کن عزیزم اما نه فقط واسه خودت

واسه اینکه نمی شه دیگه بیام تولدت

گریه کن جدائی ها ما رو رها نمی کنن

آدما انگار برای ما دعا نمی کنن

گریه کن حالا حالا ها باید از هم جدا باشیم

بشینیم و فقط منتظر معجزه خدا باشیم

گریه کن منم دارم مثل تو گریه می کنم

به خدای آسمونا گلایه می کنم

گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد

این همه پرنده رد شد یه مرغ آمین نیومد

گریه کن واسه شبایی که بدون هم بودیم

تنهایی برای سنگینی غصه کم بودیم

گریه کن واسه روزایی که خورشیدی نداشت

دلای من و تو که به فردا امیدی نداشت

گریه کن سبک می شی روزای خوب یادت میاد

گرچه تو تقویممون نیستن اون روزا زیاد

گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد

واسه مشکلاتی که بود و هست و حل نشد

گریه کن برایاون دلایی که چینی بودن

بی وفایی هایی که دیدی به چه سنگینی بودن

گریه کن برای نقشه هایی که مهتابی بودن

برای عاشقای ما که قلابی بودن

گریه کن برای رویایی که قسمت نمی شه

یه شبم سر خدا واسه ما خلوت نمی شه

گریه کن برای خوبا که فقط یه خواب بودن

واسه آرزوهامون که همشون حباب بودن

گریه کن واسه خوشی هایی که نازل نمی شن

واسه اون دیوونه ها که دیگه عاقل نمی شن

گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمی شن

دلامون به سادگی حاضر به اقرار نمی شن

گریه کن غرور واسه دیوونگی یه سر شده

مرغ آمین دیده این صحنه رو تندی رد شده

گریه کن واسه همه واسه خودت . برای من

توی بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن

گریه کن تا آیینه بشه باز اون چشای روشنت

واسه موندن لازمه . فدای گریه کردنت

اولین نامی که بر لبانم جاری شد نام زیبایت بود

اولین خانه ی امنی که پذیرفتم آغوش گرم و مهربانت بود

اولین بوسه ای شرم زده ام کرد بوسه ی آتشین تو بود

آخرین عشقی که در دلم آشیانه کرد عشق زیبا و دلنشین تو بود ...

چشم من بیا منو یاری بکن

گونه هام خشکیده شد کاری بکن

غیر گریه مگه میشه کاری کرد

کاری از ما نمی یاد زاری بکن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

هرچی دریا رو زمین داره خدا

با تموم ابرای آسمونا

کاشکی همه رو می داد به چشم من

تا چشام به حال من گریه کنن

قصه گذشته های خوب من

خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن

حالا باید سر رو زانو بزارم

تا قیامت اشک حسرت ببارم

دل هیچکی مثل من غم نداره

مثل من غربت و ماتم نداره 

حالا که گریه دوای درد منه

چرا چشمام اشکشو کم میاره

خورشید روشن ما رو دزدیدن

زیر اون ابرای سنگین کشیدن

همه جا رنگ سیاه ماتمه

فرصت موندنمون خیلی کمه

لب بسته . سینه غرق به خون

قصه موندن آدما اینه

اون که رفته دیگه هرگز نمیاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

به تو می اندیشم

ای سراپا همه خوبی

تک و تنها به تو می اندیشم

همه وقت همه جا

من به هر حال که باشم به تو می اندیشم

تو بدان این را تنها تو بدان

تو بیا . تو بمان . تنها تو بمان

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

من فدای تو . به جای همه گلها تو بخند

اینک این من که به پای تو درافتاده ام باز

ریسمانی نکن از آن موی دراز

تو بگیر . تو ببند . تو بخواه .... !

شب هنگام با یاد تو به خواب می روم .

صدای تو همچون لالایی شبانه در گوش من است .......

صورت زیبایت همیشه تابلوی چشمانم بوده .

موهایت همیشه آرامش دهنده قلبم است .....

دستان لطیف تو گرما بخش زندگی ام است .

قدم های استوارت توان زندگی ام است .....

لبهایت گوشه ای از دهکده تنهایی ام است .

خنده هایت زیباترین جایگاه عشق واقعی است .... 

وقتی بزرگ می شی دیگه خجالت می کشی به گربه ها سلام کنی و برای پرنده ها

دست تکون بدی . دیگه نباید و نمی تونی که دلت شور بزنه برای جوجه قمری هایی که

مادرشون هنوز برنگشته....

فکر می کنی آبروت میره اگه یه روز مردم . همان هایی که خیلی بزرگ شدن دلشوره قلبتو

می بینن و به تو می خندن . دیگه نمی تونی دعا کنی برای آسمون که دلش گرفته و حتی

آرزو نمی کنی که کاش قدت می رسید و اشکهای بارونی آسمون و پاک میکردی...

ستاره هات انقدر دورند که حتی لبخندهاشونو نمی بینی و ماه ..... همبازی قدیمی تو....

اونقدر کمرنگ شده که اگه تموم شب هم بگردی پیداش نمی کنی !

تو بزرگ می شی و خواه ناخواه تمام آواز پرنده های قلبتو بیرون می کنی و یه روزی به خودت

میای که خیلی دیره . فردای اون روز تو رو به خاک می سپارند و می گن :

« اون خیلی بزرگ شده بود »

و تو در واپسین لحظه ها نگاهی به گذشته میندازی و می گی :

« کاشکی زمانی که می تونستیم یه کم دیکه کودکی می کردیم » !!! 

نام من عشق است . می شناسیدم ؟؟؟؟؟

زخمی ام . زخمی سراپا . می شناسیدم ؟؟؟؟

با شما طی کردم راه درازی را . خسته ام . خسته . می شناسیدم ؟؟؟؟

این زمان گرچه ابری پوشانیده است رویم اما ........

من همان خورشید تابانم . می شناسیدم ؟؟؟؟؟؟

این چنین بیگانه از من رو گردانید در کف فرهاد تیشه نهادم من ......

من شکستم بیستون را ........ من .....من ....... من همان مهربان سالهای دورم ....

رفته ام از یادتان یا می شناسیدم ؟؟؟؟؟

نام من عشق است .......!!

تو غصه دار . من غصه دار . پس واسه چی بیاد بهار

تو بی چراغ من بی چراغ . کی بگیره از ما سراغ

تو هم غریب . منم غریب . عشق چی بود یعنی فریب

تو حادثه . من حادثه . پس کی به ابرا برسه

تو بارونی . من بارونی . پس کجا رفت مهربونی

من بی پناه . تو بی پناه . کافیه امشب نور ماه

من بی وفا . تو بی وفا . چی کار کنه خدا با ما

من بی فروغ . تو بی فروغ . بازم بهم بگیم دروغ

من بی جواب . تو بی جواب . معنیش چیه این جز سراب

من تشنگی . تو تشنگی . کاشکی نمی رفت بچگی

منم گله . تو هم گله . آخه کی داره حوصله

من انتظار . تو انتظار . من باریدم . تو هم ببار

من چشم خیس . تو چشم خیس . برام یه چیزی بنویس

منم زلال . تو هم زلال . چی کم داریم ما دوتا بال

من اولی . تو اولی . چه قدر قشنگ و مخملی

من در به در . تو در به در . می یای با هم بریم سفر 

من اعتماد . تو اعتماد . عشقو چرا دادیم به باد

من نا امید . تو نا امید . از من و تو نبود بعید

تو شبنمی . من شبنمی . ما مثل هم شدیم کمی

تو پر غم . من پر غم . جون خودت خسته شدم

تو بی گناه . من بی گناه . یعنی همش بود اشتباه

تو خستگی . من خستگی . پس چیه معنیش زندگی

تو پر درد . من پر درد . پائیز واسه می شه زرد ؟

من که رها . تو که رها . فقط بگو بریم کجا ؟

من که محال . تو که محال . چی بود دوست دارم . خیال ؟

تو که بری . من که برم . ببخش . نه بد حرفی زدم

باشه بدم . تو که گلی . معجزه ای . تحملی

من سر حرف . تو سر حرف . تقصیر ماست غیبت برف

من بی نشون . تو بی نشون . جایی داریم جز آسمون ؟

من پر شور . تو پر نور . چرا نریم یه جای دور ؟

من فاجعه . تو فاجعه . چیکار کنیم با شایعه

من اتفاق . تو اتفاق . به جرم قدری اشتیاق

تو عطر یاس . من التماس . راسته که دنیا دست ماست ؟

من شاعرم . تو عابری . نرو کجا میخوای بری

من یه کتاب . تو یه کتاب . کاش نکشیم انقدر عذاب

منم که تو . تو هم که من . پس زیر وعده هات نزن

من آرزو . تو آرزو . پس آرزو کن و بگو ..... !

زار و زار گریه می کردن پریا ! مثل ابرای بهار گریه می کردن پریا.....

گیسوشون قدر کمون . رنگ شبق . از کمون بلند ترک . از شبق مشکی ترک....

رو به روشون تو افق شهر غلمای اسیر...... پشتشون سرد و سیاه قلعه افسانه پیر....

از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می اومد . از عقب از توی برج ناله شبگر می اومد....

پریا گشنتونه ؟ پریا تشنتونه ؟....... پریا خسته شدین ؟ مرغ پر بسته شدین ؟.......

چیه این های هایتون ؟ چیه این وای وایتون ...........؟

پریا هیچش نگفتن . زار و زار گریه می کردن پریا..... مثل ابرای بهار گریه می کردن پریا...

پریای نازنین ! چتونه زار میزنین؟..........

توی این صحرای دور ........ توی این تنگ غروب ........

نمیگین برف میاد ؟..... نمیگین بارون میاد ؟...... نمیگین گرگه میاد می خوردتون؟....

نمیگین دیو میاد یه لقمه خام می کندتون ؟....... نمی ترسین پریا ؟....... نمیاین به شهر ما؟

شهر ما صداش میاد...... صدای زنجیراش میاد......

پریا ! قد رشیدم ببینین ....... اسب سفیدم ببینین....اسب سفید نقره نل.....

یال و دمش رنگ عسل...... مرکب صد صد تک من ! آهوی آهن رگ من......

گردن و دستاش ببینین......! امشب تو شهر چراغونه...... خونه دیوا داغونه ......

مردم ده مهمون مان . با دامب و دومب به شهر میان.....! دایره و دمبک می زنن !

می رقصن و می رقصونن ...... غنچه خندون میریزن ......نقل بیابون میریزن ......!

های می کشن . هوی می کشن :

«شهر جای ما شد . عید مردماس . دیو گله داره .....

دنیا مال ماس . دیو گله داره.....

سفیدی پادشاس . دیو گله داره.....»

پریا ! غم و غصه شکسته . درای قلعه ها بسته .

اگه تا زوده بلند شین....... سوار اسب من شین......

می رسیم به شهر مردم ببینین صداش میاد

آره ! زنجیرای گردن . حلقه به حلقه . لا به لا ..... می ریزن ز دست و پا

پوسیدن . پاره می شن . دیوا بیچاره می شن .....

سر به جنگل می زارن ..... جنگل و خار زار می بینن !

سر به صحرا می زارن ...... کویر و نمک زار می بینن !

عوضش تو شهر ما ..... آخ نمی دونین پریا !

در برجا وا می شن ...... برده ها رسوا می شن ..... غلاما آزاد می شن ....

ویرونه ها آباد می شن ..... هر کی که غصه داره . غمشو زمین می زاره !

قالی میشن حصیرا . آزاد می شن اسیرا ...... اسیرا کینه دارن . داسشونو بر می دارن

سیل میشن . شر شر شر ..... ! آتیش می شن . گر گر گر ..... !

تو قلب شب که بدگله ! ....... آتیش بازی چه خوشگله .....! آتیش آتیش ! چه خوبه.....

حالام تنگ غروبه ...... چیزی به شب نمونده . به سوز تب نمونده .....

به جستن و واجستن ...... تو حوض نقره جستن...... الان غلاما وایسادن .....

که مشعلارو بردارن ..... بزنن به جون شب.... طلسمو داغونش کنن....

سکه یه پولش کنن .... دست همو بگیرن .... دور یارو برقصن ..... !

« حمومک مورچه داره بشین و پاشو » در بیارن «قفل و صندوقچه داره بشین و پاشو »

پریا ! بسه دیگه های هایتون ...... گریه هاتون . وای وایتون.... !

پریا هیچی نگفتن . زار و زار گریه می کردن پریا . مثل ابرای بهار گریه می کردن پریا !

پریای خط خطی ! ...... لخت و عریون پاپتی ..... !

شبهای چله کوچیک ...... که تو کرسی چیک و چیک . تخمه می شکستیم و بارون می یومد

صداش تو ناودون می یومد ..... بی بی جون قصه می گفت . حرفای سربسته می گفت :

قصه سبز پری . زرد پری . قصه سنگ صبور . قصه دختر شاه پریون ..... !

شمائین اون پریا ! اومدین دنیای ما ؟ ..... حالا هی حرص می خورین . جوش می خورین !

غصه خاموش می خورین که دنیامون خال خالیه . غصه و رنج خالیه !

دنیای ما عیونه هر کی میخواد بدونه دنیای ما خار داره .... بیابوناش مار داره ......

هر کی باهاش کار داره ..... دلش خبر دار داره ! دنیای ما بزرگه . پر از شغال و گرگه !

دنیای ما ! هی هی هی ......! عقب آتیش ! لی لی لی...... ! 

آتیش میخوای بالا ترک . تا کف پات ترک ترک ....... !

دنیای همینه . بخوای نخوای اینه . خوب پریای قصه ! مرغای پرشکسته !

آبتون نبود . نونتون نبود . چایی و قلیونتون نبود ! کی بتون گفت بیاین دنیای ما ؟

دنیای واویلای ما ...... قلعه قصه تونو ول بکنبن ؟ کارتونو مشکل بکنین .....؟

پریا هیچی نگفتن . زار و زار گریه می کردن پریا ! مقل ابرای بهار گریه می کردن پریا !

دست زدم به شونشون ... تا که کنم روونشون .... !

پریا جیغ زدن . ویغ زدن . جادو بودن . دود شدن . بالا رفتن تار شدن . پائین اومدن پودر شدن!

پیر شدن . گریه شدن . جوون شدن . خنده شدن . خان شدن . بنده شدن . خروس سر کنده شدن!

میوه شدن . هسته شدن . انار سر بسته شدن . امید شدن . یاس شدن . ستاره نحس شدن !

وقتی دیدن ستاره به من اثر نداره . می بینم و حاشا می کنم ! بازی و تماشا می کنم !

هاج و واج و منگ نمی شم . از جادو سنگ نمی شم . یکیش تنگ شراب شد .......

یکیش دریای آب شد......شرابه رو سر کشیدم ........ پاشنه رو ور کشیدم ......

زدم به دریا تر شدم ..... از اون ورش به در شدم ....... دویدم و دویدم . بالای کوهی رسیدم !

اون در کوه ساز می زدن .... همپای آواز می زدن .... دلنگ دلنگ شاد شدیم ........

از ستم آزاد شدیم ...... !!!!!

* خستم . خوابم میاد . چشمامو می بندم.....

شبه . تاریکه . نه..... صبحه روشنه . نمی دونم شایدم تاریکه . تلفن زنگ می زنه .

حرف می زنم . حرف می زنیم . می رم در و باز می کنم . کسی پشت در نیست .

در و باز می زارم و بر می گردم و می خوابم . تو میای . در بازه . در و باز گذاشتم .

میای بالا . بیدار می شم . نشستی بالا سرم

می ریم..... می ریم پارک . می ریم کوه . تنگ هم . بغل هم . صدای باد میاد . صدای

نفس زدنامون . صدای بارون . صدای پا میاد. مأمورا......؟ نه...... صدای آب میاد .......

صدای تهران میاد . صدای بوق ماشینا . صدای موزیک . صدای اتوبان . صدای بوق .

صدای زمستون . صدای قلیون . صدای نفس زدنامون . صدای باد.........

رو تخت می شینیم . روی صندلی . همدیگرو نگاه می کنیم . صدا میاد . صدای نفس زدنامون

بو میاد . بوی یه سری ادکلن که قاطی شدن ...... بو میاد . بوی پائیز . بوی برف . بوی دود .

بوی خاک . بوی ساعت آفتابی .....

می خوابیم . کنار هم . بغل به بغل . گرما میاد . گرمای نفسامون . گرمای بهار . گرمای نگاهمون

چشمای آدما دروغ نمی گن . چشمامون گرمن.....

همین طور که پهلو به پهلوی هم خوابیدیم . دست همو گرفتیم . چشمامونو می بندیم .....

دور می شیم . یه فرودگاه . یه پرواز . یه هواپیما . یه مجسمه . یه شهر . یه آسمون . یه اتاق .

یه ابر ...... دور می شیم . خیلی دور . خیلی خیلی دور . اندازه اقیانوسها دور می شیم .

اندازه مرزها . اندازه درازای باد . اندازه جاده و اتوبان . اندازه کل آدمهای غریبه . اندازه یک شب

تا صبح که چند سال رو خط میزنه.... اندازه کلی مسافرت . اندازه کلی سال . اندازه سیاره

مسافر کوچولو تا زمین . اندازه دو تا رنگ . اندازه دو تا شعر . اندازه...... به اندازه کافی از

هم دور می شیم ......

خسته می شم . هنوز صدا میاد ........ تیک تاک . تیک تاک . تیک تاک ......

حیف که چشامون بسته ست وگرنه می دیدم که داریم می خندیم . آخه داریم بال در میاریم

وقتی چشمامون بست ست می تونیم بال در بیاریم . می پریم . پرواز می کنیم ......!

چون خواستیم . می پریم . مثل باد . اندازه اقیانوسها . اندازه قاره ها . اندازه زیاد......!

سرد شده . عرق کردیم . خسته ایم  . طول کشید . بسه . چشمامونو باز می کنیم .

همدیگرو می بینیم . دستامون تو دست همه . اصلاْ از هم جدا نشدن . سفت سفت.....!

چسبیدیم به هم .... چشمامون که بسته بود اونقدر مشغول دور شدن از هم بودیم که ....

که یادمون رفت دستامون خیلی محکم تر از این حرفا بهم چسبیدن.....

چشمامون که باز می شه همدیگرو می بینیم که سایمون افتاده تو انعکاس عکسمون تو

چشمای همدیگه.... هنوز هستیم . بودیم . بریدیم . رفتیم . برگشتیم.............

هستیم . کنار هم .......

صدا میاد . صدای نفس زدنامون . بوی نفسامون .......

چشمامو دوباره باز می کنم . صدا میاد..... تیک تاک . تیک تاک . تیک تاک

صدا میاد . یه صدای تاریک . دستام سرده . نگاه می کنم تنهام . نفس میکشم .

به صدا گوش می کنم . چشمام رو می مالم . رویاهامو خط می زنم . خستم . رو تخت غلت میزنم

از بس چشام بسته بود چشمام به تاریکی عادت کرده . دورو برم و نگاه می کنم .......

اتاق خالیه . یه چیزی رو واسه خودم خط می زنم ..... چشمامو می بندم .......

می خوابم ........ !

نمی گم عوض شدی . نه تو هنوزم مهربونی

                                                                حدسشو من زده بودم. نمی خوای پیشم بمونی

پشت پنجره نشستم . واسه تو می نویسم

                                                                 که شاید رد شه از اینجا سایه محو جنونی

یه روزی خوندم یه جایی از عزیز بی وفایی

                                                                       واسه دوام عشق عاشقو باید برونی ...

شاپرک بالت شکسته

پر پرواز تو بسته

می بینی غم توی چشمات

چه غریبونه نشسته

شاپرک خواب قناری

چه جوری دووم میاری

گلا پژمرده و زردن

تو عجب طاقتی داری

شاپرک دردت به جونم

تورو از خودم میدونم

بزار یه شعری که گفتم

واسه دلت بخونم

شاپرک دل توی سینه

ساعت ها تنها می شینه

وقتی شب می رسه از راه

خواب پروانه می بینه

واسه زخمات یه دوا نیست

دلم از دلت جدا نیست

توی این غربت جونگیر

یه نگاه آشنا نیست

هر کجا میری خزونه

غروبه . دل نگرونه

آفتابش خوبی نداره

اما شب اینجا می مونه

نمیدونم مثل بارون

 رو کدوم شونه ببارم

روی شاخه ها تو غربت

شاپرک من تو رو دارم...

من یک مسافرم.....

یک مسافر تنها . یک مسافری که خودشم نمی دونه کجا میره

یک مسافر خسته که خیلی تنهاست . دیگه هیچکی اونو دوست نداره

هیچکی به اون توجه نمی کنه . برای هیچکی مهم نیست که اون غصه بخوره

همه اونو ترک کردن . حالا اون تنهاست .

تنهای تنها......

میدونی چرا وقتی میخوای بری تو رویا چشاتو میبندی؟

وقتی میخوای گریه کنی چشماتو می بندی ؟

وقتی کسی و می بوسی چشمتو می بندی ؟

چون قشنگترین چیزا تو این دنیا قابل دیدن نیست...

بر سنگ مزارم بنویسید که او خسته دلی بود ...

در این خلوت خاموش

ودر آنجا بنویسید که او

زاده غم بود و ز غم های جهان گشته فراموش...

در سیاهی شب......

منم . سکوت و دلتنگی . در هجوم بی دریغ اشک ها....

منم . غصه و تاریکی . ساعت ۱۲:۵۲ دقیقه نیمه شب است ....

چیزی به طلوع خورشید نمانده است... شاید پرتوی کوچکی هم بهره من باشد

شاید یکی بیاید و دستش را به سوی من دراز کند و از تیرگی رهایم کند

ممکن است دفتر تاریخ را یک مهربان دستکاری کند :

قابیل هابیل را نکشد..... یکی از برادرهای یوسف امید یغوب را از چاه دربیاورد

آدمها موقع راه انداختن یاد آبنبات های کودکشان بیفتند...

کاش رویاهای من واقعیت داشت.....

کاش تنها نبودم....

خیلی بده منتظر شب باشی...

که دوباره زل بزنی به صفحه مانیتور

و فقط چشمت به آیدی یه نفر باشه

و همش دعا کنی که روشن باشه

با اینکه از قبل میدونی امشبم مثل

 تموم شبای دیگه فقط باید چشمای

خواب رفته آدمک آیدیشو ببینی و

غرورت اجازه نده که دردو دلاتو

براش آف بزاری....

این روزا کار آدما دلای پاک رو بردنه بدش اونو گرفتن و به دیگری سپردنه

این روزا کار آدما تو انتظار گذاشتنه ساده ترین بهونشون از هم خبر نداشتنه

این روزا عادت گلها مرگ و بهونه کردنه کار چشای آدما دل دیوونه کردنه

این روزا فرش کوچه ها تو حسرت یه عابره هر جا یکی منتظر یه مسافره

این روزا درد آدما غم بی کسیه زندگیشون حاصلی از حسرت و دلواپسیه

این روزا دوستا هم دیگه با هم صداقت ندارن یه وقتا توی زندگی همدیگرو جا می زارن

این روزا اشکمون فقط چاره بی قراریه تنها پناه آدما عکسای یادگاریه

این روزا دوستای خوبم همدیگرو گم می کنن دلای پاک و ساده رو فدای مردم می کنن

این روزا آدما کمن پشت نقاب پنجره کمتر می بینی کسی رو که تا ابد منتظره

مردم ما بهم دیگه زود عادت می کنن حتماْ که بی وفایی رو خوبم رعایت می کنن ...  

در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست

خو کرده قفس را میل رها کردن نیست

من با تمام جانم پربسته و اسیرم

باید که با تو باشم در پای تو بمیرم

عهدی که با تو بستم هرگز شکستنی نیست

این عشق تا دم مرگ هرگز گسستنی نیست

در کوچه دلتنگی و پرستوهای خیال....

غمگین و ساکت آهسته آهسته قدم بر می دارم و شبهای تنهایی ام را پشت سر می گذارم

اکنون سکوت سنگین تنهایی همه وجودم را در بر گرفته حتی صدای طپش قلبم سکوت را نمی شکند

پرنده خیالم به سوی تو پرواز می کند تویی که دستهایم محتاج گرمی دستانت است

و گناهم محتاج گرمی گناهت است تویی که تمام زندگی ام در وجودت معنی می دهد

نمی دانی وقتی در اندیشه ات غرق می شوم چگونه جای خالی ات را حس می کنم

و چگونه دلتنگی مرا آزار می دهد و اشک از نی نی چشمانم سرازیر می شود

و ای تنها امیدم . امید آن دارم که مرگ ختم کلامت نباشد...

گریه کن برای خوبا که فقط یه خواب بودن

واسه آرزوهامون که همشون حباب بودن

گریه کن واسه خوشی هایی که نازل نمی شن

واسه اون دیوونه ها که دیگه عاقل نمی شن

گریه کن از یادمون رفتش و اسفند نزدیم

دستمون تو دست هم بود ولی لبخند نزدیم

گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمی شن

دلامون به سادگی حاضر به اقرار نمی شن

گریه کن غرور واسه دیوونگی یه سر شده

مرغ آمین دیده این صحنه رو تندی رد شده

گریه کن بزار تموم عقده هات شسته بشه

حق داره آدم یه وقت از خودش خسته بشه

گریه کن واسه همه . واسه خودت . برای من

توی بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن

گریه کن تا آینه شه باز اون چشای روشنت

واسه موندن لازمه . فدای گریه کردنت

همش از اون روز شروع شد...

از اون روزی که من به کلاغه جای اخم کردن خندیدم .

آخه میدونی من یه مترسکم . یه مترسک خوب و مهربون . الان چند ماهی میشه که

اومدم وسط یه مزرعه بزرگ خودم رو رو یه چوب خشک آویزون کردم . دستامو

باز کردم انگار میخوام یکی رو بغل کنم چشمام بازه بازه انگار که هیچ وقت نمیخواد

 بسته بشه . قراره همیشه کلاغا رو نگاه کنم و هر شب تا صبح تو بغل بهش جا بدم و

 به چشماش زل بزنم . نوک دماغم و گونه هام سرخه سرخه یه کلاغم بشینه رو سرم

که خوش تیپ می شم بهم نمی یاد اخم کنم....

کلاغه خودش بهم گفت . گفت با من خوب باش . این شد که ما با هم دوست شدیم حتی

من بعضی وقتا که خوابم می برد خیالم راحت بود که کلاغه دوستمه.....

تا اینکه یه روز بیدار شدم . دستمو گذاشتم رو قلبم دیدم سوراخه و کلاغه داره..... 

آدمک آخر دنیاست بخند . آدمک مرگ همینجاست بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی . به خدا مثل تو تنهاست بخند

فکر کن درد تو زیباست . فکر کن گریه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست . تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادیم . پر زدن نیست که درجاست بخند

آدمک نغمه آغاز نخوان به خدا آخر دنیاست بخند

دختری که هیچ نمی دانست عاشق شد....

و پسری که تنها نشسته بود به او خندید...

دخترک که از هیچ چیز نمی ترسید جلوتر رفت...

و پسرک همانجا نشسته بود کمی ترسید....

دخترک که خسته شده بود راه را گم کرد و پسر هنوز همانجا نشسته بود دیگر او را ندید...

دخترک در تاریکی نشست تا بزرگ شد....

پسر هر چه رفت هیچ اثری از عشق دخترک ندید...

دخترک و پسر تا ابد به دنبال هم گشتند...

شاید در یک روز معمولی مثل امروز به هم رسیدند و یکی شدند ولی عشق جایی بین آنها گم شده بود.....

چه قدر سخت است گل آرزوهایت را در باغ دیگری ببینی

و هزاران بار در خودت بشکنی و آن وقت زیر لبت بگویی :

گل من باغچه نو مبارک...

دیگه دوست ندارم شعر بگم ..! دیگه نمی خوام چیزی ازم بمونه ...! من که رفتم....برای چی....؟برای کی.....؟ من دوست دارم خالی از منطق ...! خالی از چشم بینا.....آره عاشقت شدم ...! من مسافر کویرم... چه بخوای.... چه نخوای ... بزار دو روزی که اینجا هستم عاشقت باشم ...! دیگه خشته شدم از این تکرار روزانه که اسمشو گذاشتن نفس... امشب داشتم می رفتم ....به خدا...

داشتم می رفتم ...کویر...تنها..! ولی گفتم به خدا ...! نمی رم به خاطر....به خاطر... خودت میدونی منظورم با توئه ... دیگه خسته شدم...!

یادته بهت گفتم.......!

من کوه بودم... هر کی رسید یه تیکه از تنمو کند.... برد دیگه پس نیاورد...!

حالا ببین از اون کوه چی مونده....؟ دستتو مشت کن....اینقدر....بهش میگن دل....!

همین....!

هرکی رسید کند و رفت .... هر کی رسید.... زخمی زد و رفت.... هر کی رسید شکست منو ...!

گفتم هنوزم دنبال خرده هام می گردم.... تو دیگه نشکن.... تو دیگه زخم نزن... تو دیگه نکن...!

صدای گریمو شنیدی....هنوز هیچکی اونو نشنیده بود.... امروز...! تو شنیدی.... آرزومه یه لحظه با تو باشم ...! شکستم....پیش تو . با دست خودم.... نذار تنها بمونم.... باورم کن.... 

من یه دختر بارونیم ...! همیشه آسمون چشام ابری بوده ... ولی هنوز هیچکی باریدن چشمامو ندیده...!

صدات کنم...؟ اسمتو فریاد بزنم....؟ تو خیابون جار بزنم....؟ فقط بهم بگو .... تمام تنم زخمه ... تمام استخونام درد می کنه.... نفسم در نمیاد ... چشم من گریه می خواد .... دل من تورو می خواد....!

من تو رو حس کردم ... رسیدم بهت ... بذار نفس بکشم .... از آبی که تو میخوری بخورم ....!

من از این هوا متنفرم... من از این آب متنفرم .... میخوای دیگه آب نخورم ...؟ میخوای دیگه نفس نکشم...؟ میخوای دیگه نباشم...؟

من عشق پاک تو رو میخوام .... اینجا کسی عشق پاک نداره .... اینجا کسی از این حرفا بلد نیست ....!

همش لغات کذائیه ...! منو بفهم.... من صافم.... بدون موج....بدون خط و خش ... بفهم ...!

عشق پاک برای عشق پاکه.....! نفس آخر... کلام آخر ... ثابت کنم ...؟   

شبه.....

یه شب تاریک.....سرم درد می کنه . قدم هام کوتاست . دورو برم خیلی سرو صداست . یعنی این همه آدم دورو برم خواب ندارن ؟ چشمامو می بندم......نفس می کشم همممممممممم ! عمیق تر!هممممممممممممممممممممممم!

نفس عمیق کشیدن سخته . چشمامو که می بندم اولش تاریکه....... همه جا....... همه چیز.......تاریکیش سخته . من قوی ام . چشمامو به هم فشار میدم . یه نوری میدوئه تو نگام احساس می کنم چشمامو باز کردم و همه جا روشنه ! نگاه می کنم دورو برم و...... خالیه....! هیچ کس نیست.......! نگاه می کنم خودمو .

قد کشیدم..... سرمو بالا می گیرم . دستمو بالا می گیرم!

می پرم.........می پرم...........!

چند وقته که وقتی از روی پل رد میشم پشت سرم خرابش نمی کنم .

خیلی بده..... بوی ترس میدم . ترس یعنی مرگ . مرگ خوبه ولی به این شرط که خودت انتخابش کنی.....خودت تصمیم بگیری.....خودت تا تهش بری . خون رو ببینی و بخندی......به شرطی که وقتی می میری نیشخند بزنی...... یه چیزایی پشت سرم مونده که باید خرابشون کنم......

این عقب عقب نگاه کردن ها یعنی ضعف....من ضعیف نیستم.....دیوونه شاید . ولی ضعیف نه.....

پاک کردن صورت مسئله شجاعانه ترین راه حله . همیشه بوده حل مسئله نباید انقدر سرت رو گرم کنه که مسئله جدید رو نبینی . دوست ندارم وقتی پشت سرمو نگاه می کنم مطمئن شم راه برگشت رو هنوز گم نکردم از جلو برم و مسیرم رو گم کنم باید پشت سرمو پاک کنم حتی اگر جلوم راهی نباشه . دوباره رفتن یه مسیر اشتباهه . هیچی رو نمی شه از اول شروع کرد . باید بمیری تا دوباره دنیا بیای.....خودت بمیر......نذار جونتو بگیرن . به آینه نگاه می کنم . می ترسم....من از خودم می ترسم. دیوونم !

نمیدونم شاید همه اینا یه وسوسه دیگه باشه......وسوسه من..... من کدوم منم ؟ این خیلی سوال مهمیه.....باید فکر کنم.....!

همه اشتباه میکنن . همه حق دارن اشتباه کنن .  همه نیاز دارن که اشتباه کنن . همه حداقل باید ۱ بار اشتباه کنن ولی خب بعضی ها هم معتاد به اشتباه کردن میشن ! مثل من....!

مثل یه مرغ دریایی که اشتباه تو کویر دنیا اومده باشه....... دیروز تو صحرا با یه ما دوست شدم وقتی گفتم من مرغ دریاییم بهم خندید! طفلی من......!

دنیا اینجوریه دیگه.... اگر گریه کنی میگن کم آوردی . اگر بخندی میگن دیوونست . اگه دل ببندی دلتو می شکنن . با این حال باید دمی را خندید...ساعتی را دل بست و عمری عاشق بود...!

کیه که بتونه ادعا کنه میدونه چی میخواد ؟ اصلاْ کیه که بتونه بفهمه... بشناسه...بدونه... خودشو خواستشو ! دوست داشتنشو ! هیچکی...... 

خوبیه چشمای من اینه که اگر کلی گریه کنم هیچی معلوم نمیشه.....

نه قرمز میشه نه متورم . آخر شبها اون موقع ها که کسی بیدار نیست به حال خودم گریه می کنم نمی دونم کی بهم گفت اون موقع شب خدا سرش خلوت تره و حرفاتو می شنوه . خندم گرفت و با خودم فکر کردم اون قدر با خدا حرفای تکراری زدم که خودمم خسته شدم ......